| Cevap: Sümmani
NE FAYDA
Çekme şu dünyanın endişesini,
Devir eyle gönlün dört köşesini,
Kemlik ile kırıp kal şişesini,
Dönüp ona derman olsan ne fayda.
Arabi Farisi dilin olmazsa,
Bülbüle münasip gülün olmazsa,
Elbet bir meslekte elin olmazsa,
Dava ile sultan olsan ne fayda.
Bir gün olsun Yaradan'ı anmazsan,
Mecnun olup, aşk oduna yanmazsan,
Bir güzelin sinesine konmazsan,
Hayal ile mihman olsan ne fayda.
Bir yazı ki; kara gelir kalemde,
Sözü hor görünür her bir kelamda.
Bir yar seni sevmediyse alemde,
Sen o yara kurban olsan ne fayda.
Sümmani der: Yaradan'ı zikreyle,
Birliğini bilip, daim şükreyle.
Ta ezelden gelen işi fikreyle,
Başa geçip pişman olsan ne fayda.
TÖVBEKAR OL GÖNÜL
Tövbekar ol gönül, tarikten çıkma,
Namertten şefaat şifadar olmaz.
İyilik eyle, sakın gönül yıkma,
Görüşme kötüyle, onda ar olmaz.
Dinleme dünyanın kıyl ü kalini,
Düşürme üstüne el vebalini.
Gözetle kamilin bir kemalini,
Zira böyle kişi bahtiyar olmaz.
Namertler içinden hicret et durma,
Yapacağın hayrı kimseye sorma.
Kişizadelikle kendini kurma,
Mezar taşı ile iftihar olmaz.
Hisse-mend ol kamillerin sözünden,
Başka yoktur kazan özü özünden.
Evlat düşse atasının gözünden,
Huda razı olup berhudar olmaz.
Münafıkın yeri her dem nar iken,
Düşman olsa korkma Mevla var iken.
Bir adamın ezel vakti var iken,
Sonu yoksul olsa gözü dar olmaz.
Yoksulluk dediğin ömürü söker,
Katranı kaynatsan olur mu şeker?
Cinsi bozuk adam cinsine çeker,
Aslı karademir gevherdar olmaz.
Sözü geçmez bir mecliste gedanın,
Bahtı kara olup vatan-cüdanın,
Sonu karanlıktır haramzadenin,
Çalıp çırpma ile kesb-i kar olmaz.
Sümmani ah edip sararıp solma,
Gelen Tanrı'dandır, kimseden bilme.
Sevilen bir yere çok gidip gelme,
Kesilir muhabbet itibar olmaz.
|