Kağızman Forumları, Kağızman, Kars - Tekil Mesaj gösterimi

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:47 PM

Reyhani Camuşlu'da

Emektar insan Zeki Çalar şiirakademisi sitesine Reyhani'nin şiirlerini taşırken ben ve
" SAN " adlı başka bir kullanıcı yorum yazarak onun emeğini görmeye çalıştık.Burada sizlerle paylaşıyorum.

Kağızman'ın Camuşlu Köyü aşık Reyhani'nin gençliğinde aşıkların uğrak yeridir.

Bunun en önemli sebebi ise o köyde Cemal Hoca adlı bir aşığın oturmasıdır.

Cemal Hoca gerçekten de hocadır.Köyünün hem imamı,hem şairi,hem de aşığıdır.Tabi bu günden bakılınca şairliğini öne almak daha doğru bir bakış olacaktır.Aşıklık geleneğini oluşturan türkü çığırmak anlamında iddalı biri değildir Cemal hoca.Ama şiirde iddalıdır.Şiirleri bugün bile Kars- Erzurum yöresi halk şiiri tarzında yazan şairlerin içinde önemli bir yekun tutmaktadır.

Reyhani bir dönem Cemal Hoca'nın çırağı olur.Nisan ayının ortaları Camuşlu Köyünde ki çaykaranın coşma zamanıdır.Yörenin aşıkları toplanır.Atışırlar,türküler söylerler.Cemal Hoca ayak vererek bunları dener.Gözü tutmadıklarına yol verir.Reyhani'yi beğendiğini belli eder.Bir daha ki yıla davet eder.

Reyhani yaşadığı yörede çok sevilen bir aşıktı.Sazı eline alınca makama uygun yağ çekme çığırtkanlıklarının adamı değildi o.

Van'da aşıklar şenliğine katılmıştım.Benim o şenliğe katılmam biraz tesaddüf olmuştu.Van'a kara yolu ile yolculuk yapmak tehlikeliydi.Uçaklarda yer bulmak ise bir o kadar zordu.Valinin,Garnizon komutanının bulunduğu,kalabalık bir halk kitlesinin karşısında Reyhani'den önce sazı eline alanlar hemen vali ve komutana 'hoş geldiniz'serenatı çektikten sonra ayağa,uyağa,uydurarak uçak bileti istemişlerdi.

Reyhani'yi heyecanla bekledim.Onun böyle davranmayacağını biliyordum.Ama en çok da yağcılara iyi bir ders olur diye düşünüyordum.Gerçekten düşündüğüm gibi de oldu.Bir sanatçıya yakışır tarzda ortalığı kırıp geçirdi.Eleştiri yapmadan,dokundurmadan edemedi.

Kısacası o bir sanatçıydı.

Çıkarlarının yağcılığını sazıyla besleyen ötlegen değildi.

Bütün çabaların için teşekkür ediyorum,Zeki Çalar.

Vahdettin Yılmaz

****

SAN adlı üyenin yorumu

sevgili vahdettin yılmaz ve zeki çalar,
bana yeni öğretmen olduğum yılları anımsattınız.
ilk atandığım okul, yoldan uzak sarp bir anadolu köyüydü. kahvehaneye bir bölme yapmıştı muhtar. orada, bazen yalnız, bazen de, bir kaç yaşlı teyzeyle oturup, aşıkları dinlerdim.
ne edebe ne adaba aykırı, herhangi bir davranış görmedim.
saz vardı ve söz. çok keyfliydi atışmalar. bir de elde sarılan tütünün muhteşem kokusu...
yaşım 17 idi. saçlarım örük.
atla giderdim kasabaya... maniler ve türküler uyardı bana.
ücra bir köyün en önemli öğretili eğlencesi.
geceleri gaz lambasında nazım, neyzen, orhan veli okurdum. ahmed arif ağlatırdı beni. marx'ın felsefesini içerdim kitaplardan.
karıncalarla konuşurdum okulun arka bahçesinde. her bahar çoğalarak gelirlerdi papatyaların diplerinde...
aşıklar gelecekse duyurulurdu minareden herkese. metalik değildi ses.kavakların söğütlerin arasında sallanır, her kulağa ulaşırdı.
akşama köyde bir heyecan bir heves... bekleşirdik konukları.
kah aşka vururlardı tezeneyi, kah siyasetin yokuşuna. kah dostluğa, kah puştluğa...

" eskiden biz..." diye başlayan sözlere ne kadar sinir olsak ta;
ama gerçekten , eskiden biz herşeyi derin ve duyarak yaşardık. mektup yazardık yavuklularımıza, elimiz kağıt kokardı ve sevda...
özürle gençler, özürle...
eskiden biz başkaydık. gece yar, gündüz öğreten olurduk memlekete...
kuşaklar kuşandık 68 lere

ilahi dostlar, geçmişe battım yine... sağolun.

****

Zeki Çalar'ın Cevabı

Sevgili Vahdettin Yılmaz,
Sevgili San,

Yazılarınız beni gerçekten duygulandırdı. Her birinizin yazısı bir başka güzel. Yazılarınızı okuyunca, ben de gençlik günlerimi anımsadım ve geçmiş hatıralara dalıp gittim. Bu nedenle her ikinize de gönülden teşekkür ediyorum.

Zeki Çalar
http://zekicalarsiirleri.blogspot.com/

09-07-2008, 12:47 PM	#4
Vahdettin Yılmaz Süper Moderator Üyelik tarihi: Dec 2006 Nerden: İzmir Mesajlar: 1.943 Tecrübe Puanı: 4	Cevap: Âşık Reyhani Reyhani Camuşlu'da Emektar insan Zeki Çalar şiirakademisi sitesine Reyhani'nin şiirlerini taşırken ben ve " SAN " adlı başka bir kullanıcı yorum yazarak onun emeğini görmeye çalıştık.Burada sizlerle paylaşıyorum. Kağızman'ın Camuşlu Köyü aşık Reyhani'nin gençliğinde aşıkların uğrak yeridir. Bunun en önemli sebebi ise o köyde Cemal Hoca adlı bir aşığın oturmasıdır. Cemal Hoca gerçekten de hocadır.Köyünün hem imamı,hem şairi,hem de aşığıdır.Tabi bu günden bakılınca şairliğini öne almak daha doğru bir bakış olacaktır.Aşıklık geleneğini oluşturan türkü çığırmak anlamında iddalı biri değildir Cemal hoca.Ama şiirde iddalıdır.Şiirleri bugün bile Kars- Erzurum yöresi halk şiiri tarzında yazan şairlerin içinde önemli bir yekun tutmaktadır. Reyhani bir dönem Cemal Hoca'nın çırağı olur.Nisan ayının ortaları Camuşlu Köyünde ki çaykaranın coşma zamanıdır.Yörenin aşıkları toplanır.Atışırlar,türküler söylerler.Cemal Hoca ayak vererek bunları dener.Gözü tutmadıklarına yol verir.Reyhani'yi beğendiğini belli eder.Bir daha ki yıla davet eder. Reyhani yaşadığı yörede çok sevilen bir aşıktı.Sazı eline alınca makama uygun yağ çekme çığırtkanlıklarının adamı değildi o. Van'da aşıklar şenliğine katılmıştım.Benim o şenliğe katılmam biraz tesaddüf olmuştu.Van'a kara yolu ile yolculuk yapmak tehlikeliydi.Uçaklarda yer bulmak ise bir o kadar zordu.Valinin,Garnizon komutanının bulunduğu,kalabalık bir halk kitlesinin karşısında Reyhani'den önce sazı eline alanlar hemen vali ve komutana 'hoş geldiniz'serenatı çektikten sonra ayağa,uyağa,uydurarak uçak bileti istemişlerdi. Reyhani'yi heyecanla bekledim.Onun böyle davranmayacağını biliyordum.Ama en çok da yağcılara iyi bir ders olur diye düşünüyordum.Gerçekten düşündüğüm gibi de oldu.Bir sanatçıya yakışır tarzda ortalığı kırıp geçirdi.Eleştiri yapmadan,dokundurmadan edemedi. Kısacası o bir sanatçıydı. Çıkarlarının yağcılığını sazıyla besleyen ötlegen değildi. Bütün çabaların için teşekkür ediyorum,Zeki Çalar. Vahdettin Yılmaz ** SAN adlı üyenin yorumu sevgili vahdettin yılmaz ve zeki çalar, bana yeni öğretmen olduğum yılları anımsattınız. ilk atandığım okul, yoldan uzak sarp bir anadolu köyüydü. kahvehaneye bir bölme yapmıştı muhtar. orada, bazen yalnız, bazen de, bir kaç yaşlı teyzeyle oturup, aşıkları dinlerdim. ne edebe ne adaba aykırı, herhangi bir davranış görmedim. saz vardı ve söz. çok keyfliydi atışmalar. bir de elde sarılan tütünün muhteşem kokusu... yaşım 17 idi. saçlarım örük. atla giderdim kasabaya... maniler ve türküler uyardı bana. ücra bir köyün en önemli öğretili eğlencesi. geceleri gaz lambasında nazım, neyzen, orhan veli okurdum. ahmed arif ağlatırdı beni. marx'ın felsefesini içerdim kitaplardan. karıncalarla konuşurdum okulun arka bahçesinde. her bahar çoğalarak gelirlerdi papatyaların diplerinde... aşıklar gelecekse duyurulurdu minareden herkese. metalik değildi ses.kavakların söğütlerin arasında sallanır, her kulağa ulaşırdı. akşama köyde bir heyecan bir heves... bekleşirdik konukları. kah aşka vururlardı tezeneyi, kah siyasetin yokuşuna. kah dostluğa, kah puştluğa... " eskiden biz..." diye başlayan sözlere ne kadar sinir olsak ta; ama gerçekten , eskiden biz herşeyi derin ve duyarak yaşardık. mektup yazardık yavuklularımıza, elimiz kağıt kokardı ve sevda... özürle gençler, özürle... eskiden biz başkaydık. gece yar, gündüz öğreten olurduk memlekete... kuşaklar kuşandık 68 lere ilahi dostlar, geçmişe battım yine... sağolun. ** Zeki Çalar'ın Cevabı Sevgili Vahdettin Yılmaz, Sevgili San, Yazılarınız beni gerçekten duygulandırdı. Her birinizin yazısı bir başka güzel. Yazılarınızı okuyunca, ben de gençlik günlerimi anımsadım ve geçmiş hatıralara dalıp gittim. Bu nedenle her ikinize de gönülden teşekkür ediyorum. Zeki Çalar http://zekicalarsiirleri.blogspot.com/