Âşık Reyhani

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:39 PM

Kaynak : Zeki Çalar

www.siirakademisi.com

BEZDİM

Ben bu aşkın abdalıyım,
Dolana dolana bezdim.
Çığ sökmüş bahar seliyim,
Bulana bulana bezdim.

Her gün sam yeli eser mi?
Kâmil cahile küser mi?
Bıçak çeliği keser mi?
Bilene bilene bezdim.

Keder üstümüze zimmet,
Zalimden olmaz merhamet.
İlimsiz mürşitten himmet,
Dilene dilene bezdim.

Reyhani ölü yürür mü?
Kül ölür mü, kül çürür mü?
Kuru ağaç dal verir mi?
Sulana sulana bezdim.

AŞIK REYHANİ KİMDİR?

1932 yılında Hasankale'nin Alvar köyünde doğdu. Asıl adı Yaşar Yılmaz'dır. İran'dan göçen babası önce Kars'a daha sonra Erzurum'a yerleşti. Aşık Reyhani'nin çocukluğu köyünde geçti. Zaman zaman komşu köylere gitme olanağı bulduysa da daha başka yerlere gidemedi. Okuma yazmayı okula gitmeden öğrendi. Sonraki yıllarda ise dışarıdan sınava girerek diploma aldı.
Küçük yaşlarda köyüne gelen aşıklardan etkilendi. Hem aşıklardan dinleyerek hem de eline geçen kitapları okuyarak birçok halk hikayesini öğrendi. Kendi aşıklığı ve şiir yazmaya başlaması 18 yaşından sonradır.
Reyhani, rüyasında gördü bir kıza aşık oldu. Kısa bir süre sonra da kızı kaçırdı. Birkaç ay geçmeden evliliği geçimsizliğe ve huzursuzluğa dönüştü. Bunun üzerine karısının ailesi kızlarını alarak başka biriyle evlendirdiler. Aşık Reyhani, bu dönemden sonra Dertli mahlasıyla şiirler yazmaya, türkü söylemeye başladı. Ancak bu mahlası uzun süre kullanmadan, Bayburtlu Aşık Hicrani tarafından Reyhani mahlası verildi.
Konya Aşıklar Bayramına aralıksız katılan 7 aşıktan biridir. Eski aşıkların dışında, yetiştiği Huzuri Baba, Nihani, Cevlani, Efkari, Murat Çobanoğlu'nun babası Gülistan Çobanoğlu gibi aşıklardan gelenek ve usul öğrendi.
İran'dan Avrupa'ya birçok ülkede türkü söyleyen Aşık Reyhani, katıldığı yarışmalarda da birçoğu birincilik olmak üzere çeşitli ödüller aldı. 1980'li yılların başında Erzurum'da bulunan Doğu Ozanları Derneğinin başkanlığına getirildi.
Aşık Reyhani birçok ülkeye konser ve konferanslara katılmak üzere çağrıldı. Ayrıca ABD'nin Michigan Üniversitesinde katıldığı bir konferanstan sonra kendisine fahri öğretmenlik unvanı verildi.
Şiirleri birçok gazete, dergi ve araştırmada yaralan ve çeşitli radyo ve televizyon programlarına katılan Aşık Reyhani'nin, şiirlerinin bir bölümünü topladığı "Alvarlı Reyhani" (1962), "Böyle Bağlar" (1966), "Kervan" (1988) ve bazı düşünce ve şiirlerinden oluşan "Şu Tepenin Arkasında" adlı kitapları Dilaver Düzgün tarafından hazırlanan "Aşık Yaşar Reyhani", (1997) adlı kitap bulunmaktadır.
Aşık Reyhani 10 Aralık 2006 tarihinde aramızdan ayrıldı.

Kaynak: http://www.turkuler.com/ozan/reyhani.asp

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:40 PM

DEMEDİM Mİ GÖNÜL KALKIP YÜRÜME

Demedim mi gönül kalkıp yürüme,
Bir gün yollarını harami bağlar.
Dertliysen derdini dertsize deme,
Dertsiz hekim olsa yara mı bağlar?

Yazılan kaderdir başa gelince,
Suç sende ayağın taşa gelince.
Kudretin damlası coşa gelince,
Onu bent mi eyler, dere mi bağlar?

Oku sayfasını geçen çağların,
Yaprağı dökülmüş nice bağların.
Adeti böyledir yüksek dağların,
Aslı'ya yol verir, Kerem'i bağlar.

Ben de Reyhani'yim, susuz pınarım,
Damlam coş ederse olmaz kenarım.
Öldüğümü duysa o nazlı yarim,
Bilmem al mı giyer, kara mı bağlar?

KOKLAYA KOKLAYA

Gel yarim yeter bekledim,
Gülü koklaya koklaya.
Gözlerime yaş ekledim,
Seli koklaya koklaya.

Bir derdime bin ekledim,
Aşkın boynuma yükledim.
Seherde haber bekledim,
Yeli koklaya koklaya.

Gurbet gezdim adım adım,
Asla olmadı muradım.
Sırma saçın hatırladım,
Teli koklaya koklaya.

Reyhani'yim bak zamana,
Kara bağrım yana yana,
Kerem oldum Aslı Han'a,
Külü koklaya koklaya.

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:42 PM

ŞİMDİ

Tükendi mürekkep, karıştı satır,
Bilemez ki bu katip ne yaza şimdi?
Dört mevsimde ne şevk, ne umut kaldı,
Minnet ne bahara, ne yaza şimdi.

Vazgeç gafil, göremezsin içimi,
Sen kendinle kıyas etme suçumu.
Doğuştan simsiyah olan saçımı,
Söyle kim boyadı beyaza şimdi?

Reyhani'yim, geçti ömrüm saz ile,
Gıda aldık hayaldeki haz ile.
Bir ömür devrettik cilve, naz ile,
Naz bitti, çevrildik niyaza şimdi.

Beni

Ben gerçeğim yanlış fikir olamam
Onun çün kenara yazarlar beni
Ben beni kendimde arar bulamam
Bulursa soysuzlar ezerler beni

Ben kolu bağlıyam kolum çözmeyin
Ben hasta olursam ilaç ezmeyin
Beni kalbe yazın taşa yazmayın
Çünkü o bir taştır kazarlar beni

Ben bana çok dersem elbet yok benem
Ben beni yok gördümse çok benem
Ben beni bildimse enelhak benem
Nesimi demeyin yüzerler beni

Ben aşığım ağzı sözlü kalayım
Ben ozanım eli sazlı kalayım
Dokunmayın bana gizli kalayım
Reyhani’yim birgün çözerler beni

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:47 PM

Reyhani Camuşlu'da

Emektar insan Zeki Çalar şiirakademisi sitesine Reyhani'nin şiirlerini taşırken ben ve
" SAN " adlı başka bir kullanıcı yorum yazarak onun emeğini görmeye çalıştık.Burada sizlerle paylaşıyorum.

Kağızman'ın Camuşlu Köyü aşık Reyhani'nin gençliğinde aşıkların uğrak yeridir.

Bunun en önemli sebebi ise o köyde Cemal Hoca adlı bir aşığın oturmasıdır.

Cemal Hoca gerçekten de hocadır.Köyünün hem imamı,hem şairi,hem de aşığıdır.Tabi bu günden bakılınca şairliğini öne almak daha doğru bir bakış olacaktır.Aşıklık geleneğini oluşturan türkü çığırmak anlamında iddalı biri değildir Cemal hoca.Ama şiirde iddalıdır.Şiirleri bugün bile Kars- Erzurum yöresi halk şiiri tarzında yazan şairlerin içinde önemli bir yekun tutmaktadır.

Reyhani bir dönem Cemal Hoca'nın çırağı olur.Nisan ayının ortaları Camuşlu Köyünde ki çaykaranın coşma zamanıdır.Yörenin aşıkları toplanır.Atışırlar,türküler söylerler.Cemal Hoca ayak vererek bunları dener.Gözü tutmadıklarına yol verir.Reyhani'yi beğendiğini belli eder.Bir daha ki yıla davet eder.

Reyhani yaşadığı yörede çok sevilen bir aşıktı.Sazı eline alınca makama uygun yağ çekme çığırtkanlıklarının adamı değildi o.

Van'da aşıklar şenliğine katılmıştım.Benim o şenliğe katılmam biraz tesaddüf olmuştu.Van'a kara yolu ile yolculuk yapmak tehlikeliydi.Uçaklarda yer bulmak ise bir o kadar zordu.Valinin,Garnizon komutanının bulunduğu,kalabalık bir halk kitlesinin karşısında Reyhani'den önce sazı eline alanlar hemen vali ve komutana 'hoş geldiniz'serenatı çektikten sonra ayağa,uyağa,uydurarak uçak bileti istemişlerdi.

Reyhani'yi heyecanla bekledim.Onun böyle davranmayacağını biliyordum.Ama en çok da yağcılara iyi bir ders olur diye düşünüyordum.Gerçekten düşündüğüm gibi de oldu.Bir sanatçıya yakışır tarzda ortalığı kırıp geçirdi.Eleştiri yapmadan,dokundurmadan edemedi.

Kısacası o bir sanatçıydı.

Çıkarlarının yağcılığını sazıyla besleyen ötlegen değildi.

Bütün çabaların için teşekkür ediyorum,Zeki Çalar.

Vahdettin Yılmaz

****

SAN adlı üyenin yorumu

sevgili vahdettin yılmaz ve zeki çalar,
bana yeni öğretmen olduğum yılları anımsattınız.
ilk atandığım okul, yoldan uzak sarp bir anadolu köyüydü. kahvehaneye bir bölme yapmıştı muhtar. orada, bazen yalnız, bazen de, bir kaç yaşlı teyzeyle oturup, aşıkları dinlerdim.
ne edebe ne adaba aykırı, herhangi bir davranış görmedim.
saz vardı ve söz. çok keyfliydi atışmalar. bir de elde sarılan tütünün muhteşem kokusu...
yaşım 17 idi. saçlarım örük.
atla giderdim kasabaya... maniler ve türküler uyardı bana.
ücra bir köyün en önemli öğretili eğlencesi.
geceleri gaz lambasında nazım, neyzen, orhan veli okurdum. ahmed arif ağlatırdı beni. marx'ın felsefesini içerdim kitaplardan.
karıncalarla konuşurdum okulun arka bahçesinde. her bahar çoğalarak gelirlerdi papatyaların diplerinde...
aşıklar gelecekse duyurulurdu minareden herkese. metalik değildi ses.kavakların söğütlerin arasında sallanır, her kulağa ulaşırdı.
akşama köyde bir heyecan bir heves... bekleşirdik konukları.
kah aşka vururlardı tezeneyi, kah siyasetin yokuşuna. kah dostluğa, kah puştluğa...

" eskiden biz..." diye başlayan sözlere ne kadar sinir olsak ta;
ama gerçekten , eskiden biz herşeyi derin ve duyarak yaşardık. mektup yazardık yavuklularımıza, elimiz kağıt kokardı ve sevda...
özürle gençler, özürle...
eskiden biz başkaydık. gece yar, gündüz öğreten olurduk memlekete...
kuşaklar kuşandık 68 lere

ilahi dostlar, geçmişe battım yine... sağolun.

****

Zeki Çalar'ın Cevabı

Sevgili Vahdettin Yılmaz,
Sevgili San,

Yazılarınız beni gerçekten duygulandırdı. Her birinizin yazısı bir başka güzel. Yazılarınızı okuyunca, ben de gençlik günlerimi anımsadım ve geçmiş hatıralara dalıp gittim. Bu nedenle her ikinize de gönülden teşekkür ediyorum.

Zeki Çalar
http://zekicalarsiirleri.blogspot.com/

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:53 PM

SEVDİĞİM

Al beni ne olur sevdaya götür,
Erenlerden geri kaldım sevdiğim.
Saz bir bahanedir, göğsümü dövdüm,
Bir kemik, bir deri kaldım sevdiğim.

Bu zalim zamanın ne ise kasti?
Nereye gittimse, yolumu kesti.
Sırtımda kırık saz, elimde testi,
Doldurmadım, yarı kaldım sevdiğim.

Aşık Reyhani'yim, uğradım derde,
Nerdesin sevdiğim, nerdesin nerde?
Meydanı kaptırdım çakala, kurda,
Bir sürüden biri kaldım sevdiğim.

BİR GÜZELE

Bir güzele gönül verdim, bağlandım,
Ceylan oldu, çekti beni izine.
Boş boşuna ateşine dağlandım,
Duman bitti, umut kaldı közüne.

Köz beni kül eder, cana getirir,
Yaş olur, gözümden dane getirir,
Gün olur ki; yakar yıkar bitirir,
Eyvah der elini vurur dizine.

Dizine vursa da vurmasa da boş,
İçenler uyanır, içmeyen sarhoş.
Aşk çilesi çetin olsa bile hoş,
Hayal gerek aşıkların gözüne.

Göze sürme çeker yar güzel olur,
Yüze yaşmak çeker ar güzel olur,
Yar ile dünyalık var güzel olur,
Reyhani'yim, baksam yarin yüzüne.

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:55 PM

VEREMEM

Bana derler; aşık derdini söyle,
Bu bir sırdır emanettir veremem.
Belki dağlar kadar büyümem amma,
Cevizin de kabuğuna giremem.

Hasta odur, sabır ile inleye,
Evlat odur, nasihati dinleye.
Bundan sonra zevkle bakmam aynaya,
Çünkü onda iç yüzümü göremem.

Kulaksız işitmek dilsiz ifade,
Canım cananındır edem iade.
Vücut bir camidir, vicdan seccade,
Onun bunun çıkarına seremem.

Reyhani'yim, zamanım yok gülmeye,
Doğar iken boyun eğdim ölmeye.
Azrail gelmesin canım almaya,
Bir canım var, cananındır veremem.

SÖYLEYİN

Beni sizden sorarlarsa dostlarım,
Bir Reyhani geldi gitti söyleyin.
Hayatı çileli, muradı yarım,
Heder etti ah tüketti söyleyin.

Aldı kırık sazı kapıdan çıktı,
Ağlar gözler ile gülerek baktı,
Dağın ufuğunda bir akşam vakti,
Güneşle beraber battı söyleyin.

Ara sıra sazı verdik destine,
Name yazdı yarenine, dostuna,
Ceketini yorgan ettik üstüne,
Kolu yastık oldu yattı söyleyin.

Bir duvara yaslamıştı yanını,
Sılasına çevirmişti yönünü,
Gurbet elde hasret yaktı canını,
Sitem vurdu, dert çürüttü söyleyin.

Aşık Reyhani'ymiş kıldı ah u zar,
Dolaştı alemi diyar be diyar,
Parça parça etmiş bir deli rüzgar,
Yaşı yağmur, göz buluttu söyleyin.

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:56 PM

BAŞLAR

Bekle ağaç meyve versin,
Taş ondan öteye başlar.
Mevsim sonbahara ersin,
Kış ondan öteye başlar.

Üç kapıyı açacaksın,
Dört pınardan içeceksin,
Altı şartı seçeceksin,
Beş ondan öteye başlar.

Gel gülü yandırma bülbül,
Önce ağla, sonradan gül.
Ölüm en son nokta değil,
İş ondan öteye başlar.

Reyhani, can yakacağın,
Tükenmedi, çekeceğin.
Asıl gözden dökeceğin,
Yaş ondan öteye başlar.

BİR GÜN

Deryalar yanmaz diyenler,
Denizler de yanar bir gün.
Nehir içip doymayanlar,
Damla içen kanar bir gün.

Çiçek solar, fikir solmaz,
Derya damla ile dolmaz.
Evladın kötüsü olmaz,
Atasını anar bir gün.

Sözüm söz deyip övünme,
Özüm öz deyip övünme,
İşim düz deyip övünme,
Çark tersine döner bir gün.

Kesilmez Mevlâ'dan umut,
Bir mürşidin elini tut.
Gelir rüzgar, gider bulut,
Elbet yağmur diner bir gün.

Gel Reyhani, hayal kurma,
Yolu bilmeyene sorma.
Kendini yüksekte görme,
Gökler yere iner bir gün.

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:57 PM

BENİ

Behey rüzgar gider isen canana söyle beni
Lütfü ve keremi çoktur yakmasın böyle beni
Ben bu derde düş olalı bana Mecnun dediler
Ben nasıl Mecnun'um bilmem aramaz Leyla beni

Ben bu derde düş olalı gözlerim yaşta benim
Sinemi sitem kapladı gönlüm telaşta benim
Ne dizimde kuvvet kaldı, ne aklım başta benim
İpsiz bağladı felek bir kaşı yayla beni

Ey Reyhani hep düşündün dünyada han olmayı
Hiç aklına getirmedin bir kabristan olmayı
İstemem sensiz efendim tahta sultan olmayı
Bana köle deseler de sen kabul eyle beni.

YARİM

Bir muhannet yara gönül bağladım,
Oldum bir kurumuş dal yarim yarim.
Eğer günüm doldu, vadem yettiyse,
Gelip de canımı al yarim yarim.

Gençlik bir kuş idi, elimden uçtu,
Varlık kervan idi, geldi de geçti.
Ömür güneş idi, gedikten aştı,
Sanırsın olmamış yol yarım yarim.

Aşık Reyhani'yim, bu aşkın mesti,
Gönlünden gönlüme bir rüzgar esti.
Sen bir ulu pınar, ben kırık testi,
Acı bu halime dol yarim yarim.

Vahdettin Yılmaz · 09-07-2008, 12:58 PM

AĞLAYIM

Lütfeyle halime, geçti şu ömrüm,
Yar yüzünü görüp görüp ağlayım.
Nasip eyle eşiğini, kapını,
Yüzlerini sürüp sürüp ağlayım.

Gönlümüz gözümüz vecd ile dolsun,
Muradım, maksudum secdegah olsun.
O gün olsun yarin müjdesi gelsin,
Yol üstüne durup durup ağlayım.

Reyhani'yim, n'olur beni inandır,
Yanarken bir yudum su ver de kandır.
Yalvarırım seher vakti uyandır,
Rüzgarlardan sorup sorup ağlayım.

BEN -2-

İlahi niyazım sana, düşürme garip beni
Alemin şahı Rabbena, kılma muzdarip beni
Derdi senden alır isem, dermanı kim n'eylesin?
Sen bana benim demezsen, kurtarmaz tabip beni

Geldi geçti gaflet ile bunca yıl ve seneler
Hep senin emrinde döner yorulmaz pervaneler
Dergahına talip olmuş tabiri divaneler
Ne olur eyle yarabbi aklıma sahip beni

Ey Reyhani neden akar? Durmaz göz pınarların
Gönül n'eylesin dünyayı, olmazsa senin yarin
Bir gün olup okununca cümlesi aşıkların
Yunusların arasında eyleme kayıp beni.